آهنگ بشناس از علی سورنا

من بشناس دمن سرشار از غمو احساس من تاریکم پر از اشکال

با گوش پر از فوحش و اخطار از دنیای آدما اخراجم

من به ذهنت بسپار من زود تر از این حرفا رفتنیم

پس نمیتونم دنیارو سخت نگیرم شکل یه شبکه ی برفکیم

شکل یه کاغذ خط خطیم یه تصویره عجیب ضرب دریم

که پاییزمو بهار پسزمینم حقمو محاله پس نگیرم

محاله هر شب نشینم پای کلمه ها خودکارو دست نگیرم

من خیلی خیلی زود رفتنیم پس همینم

قشنگ شده واسم بعضی کارا شمردن تعداد ته سیگارا

نوشتن از همه دردای دلم روی کاغذ حتی رو در و دیوارا

الکی نمی خوام روزام و شب کنم الکی واسه پول شهرت تب کنم

وقتی مینویسم یه آدم دیگه م میخوام هر چی که میدونمو رپ کنمش

خسته أ دنیا ایست بازرساش تلاش واسه نمره بیست داوراش

این صدا واسه بی صداتراش واسه فریاد بستمش شیش کلاس

من خوب به حافظت بسپار من حسم کن منو بشناس

اگه دوست داری بهتر حفظم کنی ثانیه های شب بشمار

من بشناس بدون استخاره حرفای تلخه من قصه سازه

سرشار از غم اعتراضه منو حفظم کن مثل شعر حافظ

منو بشناس بینمون اختلاف دنیای من پر از اقتداره

دنیای من همون اتفاقه که تووش پره کینه و انتقامه

من بشناس بدون استخاره حرفای تلخه من قصه سازه

سرشار از غم اعتراضه منو حفظم کن مثل شعر حافظ

منو بشناس بینمون اختلاف دنیای من پر از اقتداره

دنیای من همون اتفاقه که تووش پره کینه و انتقامه

واسه اون که تو زندگی پیره واسه اون شبای تارو تیره

واسه اون که توو زندان گیره جیبش خالیه و مسیر میره بی حس

واسه اون زن بیوه وقتی چشا میشن بهش خیره

واسه اونکه میگفتن شیره اما حالا شده نعشه ی شیره

واسه کارگر بدون جیره بستن پینه رو دست ضعیفش

واسه مادرو قلب مریضش واسه زندگی غرق هزینه

از دست رفتن یه عزیزش این قصه ی درد عجیب

دردی که به همه ی سلولای بدن امثال شما ها غریبه

واسه کسی که می خواد شرو کمش کنه

کسی که می خواد هیپ هاپو جمعش کنه

اونی که با راست گفتن ماها مشکل داره

واس خاطر اینکه چپش پره واسه اداره ها و همه پستای کشکی

واسه بانکا و دزدای شری واسه کار بلدای کار شل کن

واسه راه بلدای راه گم کن واسه گنده منصبای گردن کلفت

همون آدمای مفت خور واسه تویی که میدونی یهو پر شدن چیه

لای جمعیت گم شدن چیه تویی که می دونی یهو خل شدن چیه

درگیر الکل شدن چیه

گوش کن تو مخت بسپار هر کلمه ی منو بشکاف

من هستم تا این داستانا هستن من حس کن منو بشناس من غمگینم

از درداو غصه ها سنگینم بشین به حرفام فکر کن

هر کلمه منو حس کن

من بشناس بدون استخاره حرفای تلخه من قصه سازه

سرشار از غم اعتراضه منو حفظم کن مثل شعر حافظ

منو بشناس بینمون اختلاف دنیای من پر از اقتداره

دنیای من همون اتفاقه که تووش پره کینه و انتقامه