آهنگ وسوسه از امین حبیبی

من پر از بس بسیه آشگی کردن بود تو پر از دل دل روستها یه دل کندن بود من پر از هسه غشنگه بودن کنار تو تو پر از هبای سرده بیخبر رفتم بود من پر از هسه غشنگه بودن کنار تو تو پر از هبای سرده بیخبر رفتم بود سهم تو از من و دل دلم بلی بی من بود سهم من از تو فقط یه بوش جن کندن بود زدم اش چه کستم اش کندم و انداختم دور ایونی خست دلم تو راه برگشتن بود این تو با گشه روغم و غسه بیفرگام این منا یاد تو با چشمای لبریز از اش این تو با شرم نگال و لکنت هرفامون این منا شغل رسیدن با تو به آسمون این تو با رفتن به سر زمین پینشون این منا سادگی و اشگه کندازه نداش این تو با تنها گذاشتن من به همزبون این تو با به آسمون این تو با به شرم نگال و لکنت هرفامون این تو با تنها گذاشتن من به همزبون بی بی بی بی بی این من ها ما ها شب و دشته اقاقی ها مون این تو با شهر و گم و قصه بیفردام این من ها یاد تو با چشمای لبری زده این تو با شرم نگاه و لکنت هرقامون این من ها شوق رسیدن با تو و به آسمون این تو با رفتن به سر زمین پیرشون این من ها سادگی و اشقی کنداز نداشت این تو با تنها گذاشتن من به همزبون این تو با اشقی کنداز نداشتن من به همزبون این تو با اشقی کنداز نداشتن من به همزبون