آهنگ بی قرار + ورژن قدیم + بیکلام از امین حبیبی

اولدوش اون که یه بختید تنها کسم بود تنها پناه دل بی کسم بود تنها مگذاشت و رفت از کنارم از درد دوریش من بی غرارم خیال می کردم پیشم می مونه ترانه ی اشک باسم می خونه خیال می کردم ی هم زبونه نمیدونستم نامه ربونه با این که رفته اما هنوزم از داغ اشقش دارم می سوزم فکر و خیالش همش فهمه هر جا که میرم جلو چشامه جلو چشامه دلم می خواد تا دبون بیارم رو درد دوریش مرهم بزارم اما نمیشد رایی ندارم نمیدونم من تا قط بیارم اون که یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بی کسم بود تنهام گذاشت و رفت از کنارم از درد دوریش من بی غرارم خیال می کردم پیشم می مونه ترانه اشق باسم می خونه خیال می کردم یه هم زبونه نمیدونه سم نامه ربونه اون که یه وقتی تنها کسم بود ترانه اشق باسم می خونه خیال می کردم یه هم زبونه اون که یه هم زبونه خیال می کردم یه هم زبونه با این که رفته اما هنوزم از داغ اشقش دارم می سوزم فکر و خیالش همش بهامه هر جا که میرم جلو چشامه جلو چشامه دل از درد درد درد درد درد درد میکنم می خواد تا دبون بیارم رو درد دوریش مرهم بزارم اما نمیشه رایی ندارم نمیدونم من تا قطب بیارم نمیدونم من تا قطب بیارم از درد درد درد درد درد درد