آهنگ خسته از امیر عظیمی

خوستم دوست خوستم دوست خوستم دوست خوستم دوست خوستم دااد şفاً گرد شخصاً لباً دوخت از خودم او جدم او جد پدرم سخت از خواستم جیگ شدم گریه بیشت شدم خواستم از همه ی مرحله ها پد شدم کسی از گوشی مشکول به من میخندی آخر مرحله شد گول به من میخندی یک نفر از دست کوجه صدا کرد مرا بازیم مسغره بود رحا کرد مرا با خودم با همه با ترست و مخلوق شدم شود بودم که به بازی یه بدی شود شدم آنچه میرفت و نمیرف فرومم بودم آفز این همه اصرادم اگو من بودم از تحمل که گذشتم به تحمل خوردم دردم این بود که از یار خودی گول خوردم حرفی از اخلا بدن دیش به یک مست صدا واقع دیم آخر بازی همه گی دست صدا از تا آخاز شدم تا که به پایان برسم لفتم از گوجه که شاید به خیابم برسم گوی زندادم و زنداد به موی فشن راه رفتم که به بی رابه خودم اتماهلم خص از بودن تو خص تر از رفتن تو خص از مولاوی و شوش به را آهن تو خص از آنچه که بود و به خدا هیچ نبود خص از منظره خص تهران در دورد مورد بودی او کسی در نفس من جان داشت مورد بودی او کسی باز به تو ایمان داشت پشتا من تنزده در ورده ی خون رخسیدم پشتا هر میکروفون از ورد جنون رخسیدم من از گازشت شبه تو تا به هنوزم آمد من از گردم که نفهمم جبه روزم آمد به خودم زنگ زدم تون ی شبه پایزی دود سیگار شدم تا که نبینم چیزی