آهنگ عصبی از امیرعلی

امیر، اگر بی خیال حاله ها، میگذاره روزه ها همی خواب دلت نسوزه، ایش وقت برای ما رایت را برام و بی خیال اشکای چشای من با اینکه میشکنم، تنها میشنم ولی با از خودم و به اون را میزنم اگه مجبور بشم از دنیا دلی کنم داره عارو مارو، بی رس از درستون به دل خراب و داغونم فکر و خیالای برد، عرفای بیسنم آخد چی میخواید از جونم زره زره ااب میشن، به تنگ و بیطاب میشن ولی بای عرفم میمینم داره عارو مارو، بی رس از درستون به دل خراب و داغونم فکره خیالای برد، حرفای بیسنن آخه چی میخواهن از جونن زره زره آق میشن، دردن گوی تا پشن بلی بای حرفن میمونن شب و تنایی و فکر خیالای عجیب عالت های اصحابی و خیلی خیلی غریب فکر رویا و آرزهای رفته به آب فکر اینکه چرا دلم خورده فریب فکر تنایی، فکر رسوی ای نگاه کردن به امق زخمای که بدلیم خوردن ار جایی شب و تنایی و فکر خیالای عجیب عالت های اصحابی و خیلی خیلی غریب فکر رویا و آرزهای رفته به آب فکر اینکه چرا دلم خورده فریب فکر تنایی، فکر رسوی ای نگاه کردن به امق زخمای که بدلیم خوردن ار جایی داره آره آره، دیره سزده و سزد به دل خناب و داغونن داره آره آره، دیره سزده و سزد به دل خناب و داغونن فکر و خیالای به حرفای بیسنن آخه چی میخواد از جونن زره زره آب بیشن دلتنگا بیطا بیشن ولی بای عرفن میمونن