آهنگ ساقیا از علیرضا افتخاری

موسیقی سا بیال چه گمگی چه تنهار شستم سا قریز چشمت به منده که خستم نشکنی دلم را که در خود چه کستم سا قریز از امه به حالا ورد به منده وان چه با کرامت کمالا ورد به منده آن چه آمون را به شیری که شهر می آور وان چه در زبونی زبالا ورد به منده آن چه آمون را به شهر می آور آن چه آمون را به شهر می آور همون به که به اک سونه هی پین من را همون به که به جوز اشخا دیوانگی کنی از همه چیزی تو هی دیوان را چشمت صاغی بهار مصدی مرد با تو داغی قراره هستی من آرین مستم چه نقش خود پرستی بر آب افتر زمین پرستی من خوشا تو که با من خست هم زبانی کنی خوشا تو که با دل من شکست خانی کنی خوشا تو که با دل من شکست خانی کنی خوشا تو که با دل من شکست خانی کنی کیا من که دست و پا پیش چشم تو گم کنن که ای تو که با من گم شد شبانی کنی چشمت صاغی بهار مصدی من با تو داغی قراره هستی من آرین مستم چه نقش خود پرستی بر آب افتر زمین پرستی من خوشا تو که با دل من شکست خانی کنی خوشا تو که با دل من شکست خانی کنی چه نقش خود پرستی بر آب افتر زمین پرستی بر آب افتر زمین پرستی دلم را که در خود چکستم سابری از اون مین که مالا و برد به منده وانچه با کرامت که مالا و برد به منده آنچه آهومان را بشیری که شد بیا وانچه در زبونی زبالا و برد به منده