آهنگ مهربونا از احمد سلو

داره بارون میاد میزنه پشت شیشه یه جوری زربه میزنه مثل رفق شیشه من خستم هس می کنی از تو کارم هستم هنو به اشق ترفتارم و بستم چشمام و رونام اردی آلی هستم در نمیاری سر از کارم من مثل خیلی یا توه را پشی نمیرم آما بلک نیستم که فرموشی بگیرم این ملوطی رو خودم ساختم ربتی نداره اگه خودم باختم به آدم آگه دورم به نامرتا من دنیا مو می ساختم با تردار وقت که دیمیشم هنو کلی حرف دارم مروف نیستم ولی کلی پردارم مروف نیستم ولی یادم نمیرم که آدم آدمه پی آهن نمیرم من رنگی نیستم هنو سیاسه دیدم واسه شهرت فازه دیستو نمیدم بگو کی بود که شبا بیدار بود که به اشگه موزیک می کنه شبا گیتار کوک بگو کی بود که حرفاتو می شنید خوب شب که می شده که به دیوار بود شب و خوابیدن به امید روزی که ببینم ات بهت بگم ازم راضی بودی یا نه می خوان بهت بگم مرسی که هستی اگه اینجا رسیدم به اشگه تو بودن آدم لاقر با چشای مشگی به مهربونو می گم که همه گی اشگین همه پیشه فقط خودشونو دیدن رفیقو بک می گن و پوزشونو می دن دوره عبودان رو بوده می دن باشه میکروفون نگو به موقت ای شدی تون نگو تون و بی تو فون نگو به میکروفون و به ده برون نگو نگو می رسی تو دایی من استون نمیخوان بهت بگم طرف دو فقط غریبه نیستی خیلی شده جرددم بلی اشگه تو بلندم کرد و با اشتوز دواره من برددن من رفاقتو هم تاریخ مشرف نداره نمیرم تو مصیره که بردش نداره دوستدارم سلفی بگیرم از رو هم کارم اسکی نمیرم نگو کیه اماد نزیگه تو باشه اگه به خوابه فقط به اشگه تو باشه اماد بیداری کشیدن تا این صدا رفیق شمایه تو باشه اینجا خاطرات شخصیم اونو کسی جار نظرت دلخوشم به اشگه ترفتار فقط حس میگه می شفانو بگیر دستت منو سازم با هم بازه ی تیم بسته من با سازم صدای دردیم بقیه هر فترة که بعدیم من این مصیر رو تنوی رفتم جلو به گو رفیق شبوم صدای همت سلو با هم نهربون باشید