آهنگ رنگین کمان از احمد سلو

من را وی تردم من را وی تردم تضاخر می کنم مردم تلاشن واسم امدن نیست من یه عمره که افزردم سکوتم از ترس نیست اگه ساکت و خانوشم منم مثل تا می جنگم فقط خالی آقوشم با خودم می جنگم پوره زخ میشم و زخمم و خودم می بندم تو خودم غرغم و دمبال خودم می گردم پوره پقظم ولی پنون می کنم می خندم می خندم با خودم می جنگم پوره زخ میشم و زخمم و خودم می بندم تو خودم غرغم و دمبال خودم می گردم پوره پقظم ولی پنون می کنم می خندم می خندم از آدم و دورم به این تنهایده بستم از این دنیای بی احساس خیلی وقت که دل کندم شب گرد بیدارم به بی خوابی کرفتارم مثل سوز زمه سنم تنه شهر و کرفتا هم با خودم می جنگم پوره زخ میشم و زخمم و خودم می بندم تو خودم غرغم و دمبال خودم می گردم پوره پقظم ولی پنون می کنم می خندم می خندم با خودم می جنگم پوره زخ میشم و زخمم و خودم می بندم تو خودم غرغم و دمبال خودم می گردم پور پقزم غلی پنون می کنم می خندم می خندم