آهنگ کوه از علی لهراسبی

من این پایی نشستم سرد و بیرون
من این پایی نشستم سرد و بیرون
تو داری می رسید به قلع کون
داری هر لحظه از من دور میشی
ازا دل می کنی مجبور میشی
تا به راقو نفوشون در نقام کن
اگر رو قلع سردت شود سدان کن
یه رنگ مرده از رنگیم کمونم
من این پایی نمی تونم بمونم
تا به راقو نفوشون در نقام کن
اگر رو قلع سردت شود سدان کن
یه رنگ مرده از رنگیم کمونم
من این پایی نمی تونم بمونم
خودم کفتم که تلخه روز گارت
منو بیرون بریز از کون بارت
دلو می مرد و راقب مقزا سرد کن
به خاطر خودت دستو طورت کن
برو بناتر از اینی چه خستی
تو بخزر هر دو تامونم شکستی
با چشم تر اگه تو مه بشینی
کسی شاید شبیه من بریم
منم اون که تو رو داده به محتام
کسی که رو تو می پشونه تو خوب
کسی که واسه دنیایتو کم نیست
می خوام یادم نره دست خودم نیست
تا مره راقو نفوشونده نگام کن
اگه رو قل صردت شد سلام کن
یه رنگه برده از رنگین کمونم
من این پاین نمیتونم به مونم
تا مره راقو نفوشونده نگام کن
اگه رو قل صردت شد سلام کن
یه رنگه برده از رنگین کمونم