آهنگ شب مستی از علی زند وکیلی

پیامم را برای قاسد شب های دلتنگی
فرستادم
نبودی و برای دیدنت هر شب به حال گریه افتادم
فقط از انده بودن لازه های ناب با تو مند دریادم
همان جایی که دستم را را ها کردی نشستم بی تو سرگردان
نمیدانی که قلب پرپری با حسرتت جامند در باران
مرا اندازه یک خاطر در گوشه ای از یاد خود به انشان
که من آواز خانم دور گرد کوچه های شهر خاموشن
شب مستی نمیرزد بچانین صبح خماری
غم من چاره ندارد تو مرا دوست نداری
کاش میشد که از اول به دلم پانا گذاری
جن به جانم شده اما تو مرا دوست نداری
چه گونه میتبانم این همه غم را در این سینه نگه دارم
چه گونه آرزویم را به دوشه بیغرار باد به سبارم
چونم دیته که گاهم که تمام لذه ها را بی تو ناچارم
چونم دیته که گاهم که تمام لذه ها را بی تو ناچارم
برای گرگ کردن سر به روی شانه بیگان بگذارم
مرا در غربت سرد بیابان های بیمجنون رحا کردی
تو بر ویرانه های قلب من یک بیستون آخر بنا کردی
مراباتی شم و فرهاد آشق پیشگی ها آشنا کردی
به سوزت پیرت این دنیا که ها کردی چه ها کردی چه ها کردی
شبه مستی نمیرزد بچونین صبح خماری
غم من چاره ندارد تو مرا دوست نداری
کاش می شد که از اول به دلن پانه گذاری
جان به جانم شده اما تو مرا دوست نداری