آهنگ گندم از علیرضا روزگار

طلعه متصاله بس لگه ندوم زوره رنگه بود که افتاب رو دیده رو سرت خورشید یه برقی از نورش با تلا کشیده با سبونو بی روزایی که بی تو بی روز دوریده بسته یه فرداره نخوای که فرداره اشکی ندیده توی گندوم من هستم و همه مردم فقط تو رو کستی بلد مسیر اشغت خوابد من دوست دارم تو رو توی اشغم نکنه یه وقتی قلبه در توره که نور قلبم به مونه که خیلی خستم میدونه من دوست دارم تو رو تو رو دوست دارم میدونید دوست دارم گندوم عزیزم گندوم یه جونه من از دماری تکلیب در ایجاد روستی اینا خوب ایتید رو از جند و دونه ای انار باقیه بون چکیده که بی تا بی رلد بریده بس اگه فردارو نخور که فردارو اشکیم ندیده توی گندم من از تموم مردم فقط تو رو کستی بلد بسیر اشغو تقابد من دوست دارم تو رو توی اشغم نکنه یه وقتی قلمت بدونه که نور قلمم من یک خیلی خستم من اینکی دارم تو رو تو رو دوست دارم ذرا такой، دربایم گندم مزیز ام گندم ای جون من تو رو دوست دارم می دونیت، دوست دارم گندم مزیز ام گندم ای جون من